Rynek kapitałowy - Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie


Na europejskich i światowych rynkach kapitałowych spotykamy wiele różnego rodzaju instrumentów będących przedmiotem obrotu, tak giełdowego, jak i poza giełdowego.
W Polsce i innych krajach, w których giełdy funkcjonują od stosunkowo krótkiego czasu, nie wszystkie z nich są, wprowadzone już do obrotu. Konieczność podążania za tendencjami występującymi na rozwiniętych rynkach kapitałowych oraz wyjście naprzeciw potrzebom inwestorów powoduje wprowadzanie do obrotu nowych instrumentów. Należą do nich przede wszystkim kontrakty terminowe, opcje oraz warianty. Te ostatnie są kolejnymi po kontraktach terminowych instrumentami pochodnymi notowanymi na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.
    Giełda – to miejsce gdzie kupuje się i sprzedaje określone towary po cenach odpowiadających sytuacji rynkowej. Istnieją różne rodzaje giełd – towarowe, zbożowe, kwiatowe. Giełda papierów wartościowych jest specjalnym typem giełdy. Jako instytucja finansowa podlega szczególnym regulacjom. Jej działanie jest bardzo starannie określone i podlega ścisłej kontroli. Lecz podobnie jak każda inna giełda, umożliwia spotkanie jak największej liczby sprzedających z kupującymi by doprowadzić do ustalenia rynkowej cen towaru – w tym w upadku papierów wartościowych. Giełda, jest instytucją rynku wtórnego. O rynku wtórnym mówimy wtedy, gdy papiery wartościowe po ich sprzedaniu przez imitenta pierwszemu właścicielowi są po raz kolejny odsprzedawane.
Giełda i rynek kapitałowy są dla gospodarki tym, czym dla organizmu jest serce. Podstawowym zadaniem giełdy jest umożliwianie przypływów kapitałów od tych, którzy szukają jak najlepszej lokaty do tych którzy potrafią z tych kapitałów zrobić jak najlepszy użytek. Na rynku giełdowym codziennie dokonywana jest ocena notowanym na nich spółek i całej gospodarki. Notowanie na giełdzie zapewnia spółce bezpłatną reklamę i wiarygodność, a inwestorom pewność, że wszystkie ważne informacje ze spółki podane zostaną do publicznej wiadomości.
    Inwestorem jest każdy kto nabył papiery wartościowe. Rozróżnia się kolka typów inwestorów – indywidualnych i instytucjonalnych, krajowych i zagranicznych, drobnych i strategicznych. Aby kupować i sprzedawać papiery wartościowe na giełdzie trzeba otworzyć rachunek inwestycyjny w jednym z biur maklerskich. Na rachunku tym przechowywane będą akcje, obligacje, i inne papiery wartościowe, a także pieniądze inwestora.
    Pośredników transakcjach giełdowych nazywamy maklerami. Aby zostać maklerem trzeba zdać egzamin kwalifikacyjny organizowany przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd, która sprawuje nadzór nad cały rynkiem kapitałowym. Konieczność uzyskania licencji zapewnia, ż ę zawód maklera wykonują jedynie osoby o wysokich kwalifikacjach i dogłębnej wiedzy z zakresu rynku kapitałowego.
Akcjonariusz – właściciel akcji jest współwłaścielem spółki – proporcjonalnie do posiadanej liczby akcji, z czego wynika między innymi prawo do udziału w zyskach.
Papiery wartościowe na rynku podlegają takim samym prawom jak inne towary. Na giełdzie spotykają się dwie grupy podmiotów. Pierwsza z nich to spółki akcyjne poszukujące kapitału do rozwoju, które emitując akcje, tworzą ich podaż na rynku. Druga grupa to podmioty szukające możliwości lokowania nadwyżek wolnych środków pieniężnych w celu osiągnięci spodziewanych zysków. Inwestorzy, decydując się na zakup akcji, liczą na to, że emitujące je spółki osiągać będą dobre wyniki finansowe zapewniające wzrost cen akcji oraz wypłacanie dywidendy. W przypadku zakupu obligacji zaufanie to dotyczy pewności otrzymania ustalonego procentu od pożyczonego kapitału, a także terminowego zwrotu nominału pożyczki.
Dużą rolę w przekazywaniu pełnych i prawdziwych informacji dla inwestorów odgrywa Komisja Papierów Wartościowych, która jest reprezentantem akcjonariuszy w stosunku do emitentów.
    Rozróżniamy pierwotny i wtórny rynek papierów wartościowych. Rynek pierwotny dotyczy sprzedaży nowych emisji papierów wartościowych przez imitenta lub jego pośrednika pierwszym właścicielom, którzy ocenili, że inwestycja w te papiery jest korzystną lokatą oszczędności. Podstawowym cele firmy emitującej papiery wartościowe jest powiększeniem swojego kapitału.
    Na rynku wtórnym wyemitowane wcześnie papiery wartościowe są nabywane i sprzedawane za pośrednictwem maklerów. Papiery wartościowe dopuszczone na rynek wtórny muszą spełniać wymogi ustanowione przez Komisję Papierów Wartościowych.
Mimo, że spółki akcyjne nie powiększają swoich kapitałów na rynku wtórnym, to ma on dla nich duże znaczenie w zakresie rozeznania perspektyw rozwojowych. Sytuacja na giełdzie, odzwierciedlająca kurs akcji, stanowi podstawę do podejmowania ważnych decyzji odnośnie emisji nowych serii akcji, które bezpośrednio zwiększają kapitał firmy i pozwalają na jej dynamiczny rozwój firma uprawniona do emisji akcji może emitować je wielokrotnie.
    Rynek giełdowy w Polsce jest dostępny zarówno dla indywidualnych osób, jak i dla instytucji, takich jak spółki, przedsiębiorstwa, banki, firmy ubezpieczeniowe itp. Podmioty te mogą zawierać transakcję na giełdzie za pośrednictwem biur maklerskich, które dopuszczone są do działalności na podstawie zezwoleń Komisji Papierów Wartościowych. Domy maklerskie ponoszą pełną odpowiedzialność za prawidłową realizację ofert kupna lub sprzedaży papierów wartościowych w stosunku do akcjonariusza odpowiadają również za błędy i szkody popełnione przez innych uczestników giełdy w celu zabezpieczenia interesów akcjonariuszy domy maklerskie muszą posiadać odpowiednio duży kapitał, którego wysokość jest ustalana przez Komisję Papierów Wartościowych. Domy maklerskie prowadzą działalność zarówno na rachunek własny, jak i na rachunek klienta. Działając na własny rachunek dom maklerski kupuje papiery wartościowe w celu ich dalszego odsprzedania z odpowiednim zyskiem. Dom maklerski, działając na konto klienta, jako pośrednik zarabia na prowizji maklerskiej, której wysokość jest uzależniona od wielkości zrealizowanego zlecenia.
Akcjonariusze nie muszą osobiście brać udziału w sprzedaży lub kupnie akcji – robią to za nich maklerzy. Najbardziej zagorzali i zaniepokojeni gracze są obecni na niemal każdej sesji giełdowej. Atmosfera sali giełdowej, niepokój, podniecenie, gestykulacje, okrzyki radości przerażenia związane z ruchem cen akcji, są dla nich niezapomnianymi przeżyciami, gdyż możliwość uzyskania wysokich zysków pasjonuje i podnieca akcjonariuszy, a nawet starta przeraża i paraliżuje. Radość, nadzieja i rozpacz – to każdorazowe przeżycie sesji giełdowej.     Pierwsze pojawiły się giełdy pieniężne. Były to miejsca, na których kupcy handlowali wekslami i wymieniali pieniądze. Kupcy byli również pierwszymi akcjonariuszami. Będąc członkami towarzystw żeglugowych gromadzili pieniądze na wyprawy statkami po towary zamorskie, licząc na wysokie zyski.
Zapotrzebowania na pieniądze zmuszało ich do odstępowania swoich udziałów innym osobom. Udziały te były pierwszymi zalążkami dzisiejszych akcji.
Przypadkowe miejsca handlu udziałami przekształciły się w wyspecjalizowane domy handlowe, które nazwano GIEŁDAMI. Pierwsze giełdy pojawiły się we Włoszech. W okresie miedzy pierwszą, a drugą wojną światową rynek kapitałowy był dobrze rozwinięty. W Polsce działało 7 giełd papierów wartościowych: w Warszawie, Katowicach, Krakowie, Lwowie, Łodzi, Poznaniu i w Wilnie.
Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie rozpoczęła działalność 16.04.1991r. po 52-letniej przerwie. Została założona przez Skarb Państwa jako spółka akcyjna, której udziałowcami mogą być domy maklerskie i banki. Została ona utworzona na podstawie ustawy Prawo o Publicznym Obrocie Papierami Wartościowymi i Funduszach Powierniczych. Spółką kieruje trzy osobowy zarząd a jej działania nadzoruje Rada Giełdy. Obowiązuje w niej regulamin uchwalony przez Radę Giełdy i zatwierdzony przez Walne Zgromadzenie.
Przyjęty w Polsce system giełdowy można scharakteryzować jako rynek kierowany zleceniami, tzn. rynek, którym kursy ustalane są na podstawie zleceń składanych przez inwestorów wprowadzone zasady handlu należą do bardzo nowoczesnych – a papiery wartościowe istnieją formie niematerialnej, tzn. zapisów w systemach komputerowych Giełdy, domów maklerskich i Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych.
Transakcje na giełdzie zawierane są wyłącznie przez licencjonowanych maklerów – pracowników domów maklerskich, które są członkami giełdy. Członkiem giełdy jest podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie, będący akcjonariuszem giełdy i dopuszczony do działania na giełdzie.
Giełda koncentruje obrót papierami wartościowymi zapewniając płynność oraz bezpieczeństwo transakcji i rozliczeń. Zastosowanie na giełdzie nowoczesnych technologii informatycznych umożliwia zawierania na każdej sesji wielu tysięcy transakcji.
    Transakcje giełdowe są zawierane na podstawie przekazywanych przez członków giełdy tzw. zleceń maklerskich. Zleceniem maklerskim jest oferta kupna lub sprzedaży papierów wartościowych notowanych na giełdzie, sporządzona przez członka giełdy w formie określonej przez Zarząd Giełdy Warszawskiej. Członek giełdy sporządza zlecenie maklerskie najczęściej w imieniu własnym na rachunek klienta albo też na rachunek własny, o ile zyskał uprawnienia dealerskie na mocy uchwały Komisji Papierów Wartościowych i Giełd. Zlecenia maklerskie na rachunek klienta sporządza się wyłącznie na podstawie zlecenia klienta, niezwłocznie po jego przyjęciu. Cenę oznaczona w zleceniu uważa się, w przypadku oferty kupna, za cenę maksymalną, a w przypadku oferty sprzedaży – za cenę minimalną. Zlecenia maklerskie są ważne do dnia oznaczonego w zleceniu klienta. Termin ważności zlecenia maklerskiego na rynku podstawowym i równoległym nie może przekroczyć końca następnego miesiąca, licząc od daty wystawienia zlecenia klienta. Sesje giełdowe odbywają się regularnie w siedzibie giełdy na tzw. parkiecie. Nadzór nad przebiegiem i porządkiem sesji giełdowej sprawuje przewodniczący sesji, którym jest członek Zarządu Giełdy lub umocowany przez Zarząd pracownik giełdy.
    Papiery wartościowe mogą być notowane na Giełdzie Warszawskiej:
kursu jednolitego, gdzie notowane są wszystkie akcje, świadectwa NFI, a także większość obligacji o zmiennym oprocentowaniu;
w systemie notowań ciągłych, gdzie notowane są najbardziej płynne akcje, obligacje, kontrakty terminowe na WIG 20.
Notowania na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych są prowadzone wg jednolitego kursu dnia. Kurs jednolity może być określony wyłącznie na podstawie zleceń maklerskich zawierających limit ceny lub polecenie wykonania zlecenia „po każdej cenie” (PKC).kurs jednolity dla danego papieru wartościowego określa makler – specjalista na podstawie wszystkich przyjętych zleceń maklerskich na dany papier wartościowy.
    W systemie kursu jednolitego obowiązują ograniczenia wahań kursów. Kurs jednolity może być wyższy lub niższy od kursu odniesienia najwyżej o 10% w przypadku akcji i 5 punktów procentowych w przypadku obligacji. Kursem odniesienia jest kurs poprzedni.
    Przy określeniu wysokości kursu jednolitego makler – specjalista kieruje się kolejno następującymi zasadami:
maksymalizacją wolumenu obrotu
minimalizacją różnicy między liczbą papierów wartościowych w zleceniach sprzedaży i zleceniach kupna możliwych do zrealizowania po określonym kursie
minimalizacją różnicy między kursem określanym i kursem odniesienia.
W systemie kursu jednolitego wszystkie transakcje dla danego papieru wartościowego zawierane są po takiej samej cenie, ustalonej na podstawie wszystkich zleceń zakwalifikowanych na sesji, w systemie tym ważną rolę odgrywają maklerzy specjaliści czuwając nad prawidłowym ustaleniem kursów oraz zapewniając możliwie największy obrót papierami wartościowymi. Po ustaleniu kursu istnieje możliwość zawierania dodatkowych transakcji po tym kursie, w czasie tzw. dogrywki.
    W systemie notowań jednolitych jednostką transakcyjną jest jedna akcja, obligacja, świadectwo udziałowe lub jedno prawo poboru.
    Cechą notowań ciągłych jest to, że transakcja dla danego papieru wartościowego mogą być zawierane po różnych cenach. W notowaniach ciągłych na GPW określana jest minimalna liczba papierów, jakie mają być przedmiotem transakcji. Jest to tzw. jednostka transakcyjna czyli blok, którego wielkość jest określona indywidualnie dla poszczególnych papierów wartościowych. Wielkość bloku jest podawana w tabeli kursowej.
    W trakcie notowań ciągłych, tj. pomiędzy godziną 13.00 a 15.00 transakcje zawierane są po kursie najlepszego zlecenia oczekującego. W czasie notowań ciągłych obowiązują ograniczenia wahań kursu. Dopuszczalne widełki wahań wynoszą dla obligacji 5 punktów procentowych a dla akcji – 5% względem kursu otwarcia. W systemie tym nie występuje makler specjalista, gdyż zlecenia kojarzone są automatycznie przez system komputerowy. Notowane są tu jedynie papiery wartościowe o najwyższej płynności, a jednostką transakcyjną są bloki papierów o wartości od kilku do kilkunastu tysięcy złotych.
    Sesje giełdowe odbywają się codziennie, od poniedziałku do piątku, w godzinach od11.00 do 15.00. notowania w systemie kursu jednolitego odbywają się od 11.00 do 12.15, zaś notowania ciągłe od godziny 13.00 do 15.00.
    Ustalanie kursu – po rozpoczęciu sesji giełdowej makler specjalista otrzymuje od giełdy komputerowe zestawienie zakwalifikowanych na sesję zleceń, sprawdza je i określa kurs dla danego papieru wartościowego. Kurs jednolity ustalany jest na podstawie zleceń maklerskich z limitem ceny oraz zleceń PCK. Określając go makler specjalista bierze pod uwagę kolejno następujące kryteria:
zapewnienie największego wolumenu obrotu
osiągnięcie możliwie najmniejszej różnicy między popytem , podażą
utrzymani możliwie najmniejszej zmiany kursu w stosunku do poprzedniej sesji.
Po ustaleniu kursu jednolitego, wszystkie transakcje giełdowe dla danego papieru wartościowego będą zawarte po tym kursie.
    Po określeniu kursu, ewentualna różnica w ilości papierów oferowanych do sprzedaży i kupna może być zlikwidowana w fazie tzw. oferty, kiedy przyjmowane są zlecenia z jednej strony rynku. Jeśli doprowadzi ona do pełnej równowagi popytu i podaży, następuje ostatnia część sesji czyli dogrywka, w trakcie której przyjmowane są zarówno zlecenia kupna jak i sprzedaży.
    Instrumenty pochodne – ważnym krokiem w rozwoju warszawskiej giełdy było utworzenie rynku praw pochodnych. Pierwszymi instrumentami, jakie zostały wprowadzone do obrotu na tym rynku są kontrakty terminowe na WIG20. Ich giełdowy debiut miał miejsce 16 stycznia 1998 r. Kontrakty terminowe notowane są w systemie ciągłym.
    Indeksy giełdowe – są wskaźnikami koniunktury giełdowej. Obecnie na warszawskiej giełdzie liczone są następujące indeksy: WIG, WIG20, WIRR, NIF.
    Warszawski Indeks Giełdowy (WIG) jest indeksem przy obliczaniu którego brane są pod uwagę zmiany cen wszystkich spółek notowanym na rynku podstawowym. Jest to indeks typu dochodowego, to znaczy uwzględnia on oprócz kursów akcji również dywidendy i prawa wyboru. Wartość WIG-u obliczana jest na zakończenie każdej sesji z dokładnością do 0,1 punktu.
    Indeks cenowy WIG20 jest liczony na podstawie wartości portfela akcji 20 spółek rynku podstawowego. Przy dokonywanej czterokrotnie w ciągu roku aktualizacji listy spółek, których papiery wartościowe stanowią składniki indeksu, bierze się pod uwagę dwa kryteria: wielkość obrotu i wartość rynkową spółek.
    Indeks WIG20 jest liczony także w trakcie notowań ciągłych – co minutę, na podstawie ostatnich transakcji.
    Warszawski Indeks Rynku Równoległego (WIRR) obliczany jest w oparciu o tę samą metodologię, jaką zastosowano przy liczeniu WIG-u i odzwierciedla zmiany cen wszystkich spółek a rynku równoległego. Najmłodszym indeksem giełdowym jest NIF, który jest sumą kursu akcji wszystkich piętnastu Narodowych Funduszy Inwestycyjnych.  
Papier wartościowy – na Giełdzie handluje się akcjami, obligacjami, powszechnymi świadectwami udziałowymi, prawami poboru oraz kontraktami terminowymi na indeks WIG20. Decyzję o dopuszczeniu papieru wartościowego do obrotu podejmuje Rada Giełdy. Szczegółowe warunki oraz procedury związane z dopuszczeniem i wprowadzeniem papierów wartościowych do obrotu na Giełdzie zawiera Regulamin Giełdy.
Przykładem papieru wartościowego jest akcja. Są również inne rodzaje papierów wartościowych: obligacje, bony skarbowe, warianty. Ogólnie biorąc, papier wartościowy to dokument, z którego wynikają dla jego właściciela określone prawa – prawo udziału w spółce, prawa do otrzymywania odsetek. Cechą charakterystyczną papierów wartościowych emitowanych przez spółki giełdowe jest to, że są one emitowane w seriach, w znacznych ilościach, i że każdy papier wartościowy należący do tej samej serii daje takie same prawa. Na giełdzie warszawskiej handluje się takimi papierami wartościowymi jak akcje i obligacje, a także prawami do nich (np. prawem wyboru).
    Akcja – to papier wartościowy, oznaczający równy co do wielkości udział we własności firmy. W wyniku kupna akcji stajemy się współwłaścicielami spółki i z tego tytułu mamy prawo do udziału w jej zyskach proporcjonalnego do wielkości posiadanego pakietu akcji. Akcja jest szczególnego rodzaju dokumentem, potwierdzającym sprzyjanie do współwłasności spółki akcyjnej. Akcje, w przeciwieństwie do obligacji wystawiane są na okres nieograniczony. Czas ich ważności uzależniony jest od egzystencji firmy, a jej upadek wymaga likwidacji akcji.
Firma może emitować akcje tylko o jednej własności. Są sytuacje na giełdzie, w których dla spółki korzystne jest zmniejszenie nominalnej wartości akcji. Zabieg ten ma na celu zwiększenie liczby potencjalnych nabywców, dla których aktualne ceny giełdowe mogą wydawać się zbyt wysokie. Firma dokonuje wtedy operacji podziału każdej ceny akcji na równe części.
Wartość akcji może być wyrażona w cenie nominalnej, księgowej i giełdowej.
    Cena nominalna to wartość ustalona przez imitenta, uwzględniająca założony uprzednio kapitał akcyjny i liczbę wyemitowanych akcji.
    Cena księgowa, z kolei określa wartość majątku firmy przypadającą na jedną akcję. Natomiast cena giełdowa to wartość akcji wyznaczona popytem i podażą na sesjach giełdowych.
Aby kupować i sprzedawać akcje trzeba posiadać rachunek inwestycyjny w jednym z biur maklerskich. Aby dokonać zakupu akcji należy wystawić zlecenie kupna, wskazując nazwę papieru wartościowego, liczbę akcji, termin ważności zleceń oraz cenę po jakiej gotowi jesteśmy kupić akcje. Cenę można określić poprzez podanie limitu – maksymalnej ceny jaką jesteśmy gotowi zapłacić, lub poprzez podanie symbolu PKC, co oznacza, że transakcja zostanie zawarta po cenie ustalonej dla danego papieru wartościowego na sesji giełdowej. W zleceniu należy również zaznaczyć w jakim systemie notowań chcemy dokonać transakcji.
    Akcje publicznych spółek mogą być notowane na rynku podstawowym, równoległym lub wolnym.
    Rynek podstawowy przeznaczony jest dla spółek dużych o kapitale akcyjnym, posiadających co najmniej 500 akcjonariuszy.
    Ponadto akcje, które mają znaleźć się w obrocie giełdowym muszą stanowić przynajmniej ¼ wszystkich akcji spółki. Spółka zobowiązana jest również m.in. ogłosić roczne sprawozdania finansowe za ostatnie trzy lata obrotowe oraz osiągnąć łączny zysk w tym okresie wynoszący co najmniej 8 mln zł.
    Oddzielnym segmentem rynku podstawowego są akcje NFI. Notowane są akcje 15 Narodowych Funduszy Inwestycyjnych pochodzących z zamiany Powszechnych Świadectw Udziałowych.
    Na koniec stycznia 1998 r. na rynku podstawowym handlowano akcjami 113 spółek.
    Rynek równoległy przeznaczony jest dla spółek o mniejszym kapitale akcyjnym, mających przynajmniej 300 akcjonariuszy. Spółka ubiegająca się o notowania na tym rynku musiała przynieść zysk za ostatni rok obrotowy oraz ogłosić sprawozdania finansowe za ostatnie dwa lata.
Na koniec stycznia 1998 r. rynek równoległy liczył 31 spółek.
    Rynek wolny został utworzony dla spółek nie spełniających warunków rynku podstawowego i równoległego. Spółka ubiegająca się o wejście na rynek wolny zobowiązana jest głosić sprawozdanie finansowe za ostatni rok obrotowy. Na koniec stycznia 1998 r. na rynku wolnym notowane były cztery spółki.
    Spółki a rynków równoległego oraz wolnego mogą ubiegać się o przeniesienie na wyższy rynek po spełnieniu warunków regulaminowych.
    Po siedmiu latach działania Giełdy, łączna wartość wszystkich notowanych spółek stanowi około 10% Produktu Krajowego Brutto.
Obligacje -  rodzaj papierów wartościowych, potwierdzających udzielanie kredytu przez nabywcę imitenta stały, z góry określony dochód.
Wartość emisji obligacji w dniu emisji nie może przekroczyć 50% funduszu statusowego lub kapitału zakładowego, a w przypadku gminy 20% planowanych rocznych dochodów.
Obligacje mogą być emitowane przez:
Skarb Państwa lub Bank centralny
Podmioty gospodarcze, mające osobowość prawną
Instytucje sektora publicznego
Organizacje społeczne i fundacje prowadzące działalność gospodarczą
Przy kupowaniu i sprzedawaniu obligacji trzeba zwracać uwagę na cenę, stopę oprocentowania, wartość rynkową, cenę wykupu oraz termin i reguły wykupu.
    Cena obligacji – cena emisji, którą trzeba zapłacić emitentowi przy zakupie obligacji. Cena może być równa lub wyższa od wartości nominalnej.     Stopa oprocentowania -  wskazuje na wysokość dochodu właściciela z tytułu posiadania obligacji.
    Wartość rynkowa – rzeczywista wartość obligacji ustalona na giełdzie w wyniku działania prawa podaży i popytu.
    Cena wykupu – powinna być równa lub wyższa od wartości nominalnej akcji.
    Termin wykupu – termin ważności, termin po upływie którego emitent jest obowiązany zwrócić dług posiadaczowi obligacji.
    Reguły wykupu – określają warunki, zgodnie z którymi wierzyciel może odzyskać pieniądze zainwestowane w obligacje. 
W POLSCE giełda istniała już przed wojną. W okresie powojennym nie pasowała ona do planowanej i centralnej sterowanej gospodarki. Dopiero powrót do systemu rynkowego umożliwił jej rozwój.
Obecnie w POLSCE działa jedna giełda papierów wartościowych w WARSZAWIE. 180 lat Giełdy Warszawskiej 180 lat temu 12 maja 1817 roku została otwarta oficjalnie pierwsza giełda w Warszawie. Początkowo miała swoją siedzibę na Placu Bankowym zaś od
1877 – 1939 we własnym budynku przy ul. Królewskiej.
    Mimo iż nie mogła konkurować z największymi giełdami Europy pod względem wielkości obrotów, stanowiła ważny element polskiej gospodarki. Od samego początku specjalizowała się w obrocie papierami wartościowymi i walutami. Ceduła giełdowa z 1938 roku wymienia 130 notowanych akcji i obligacji.
    Po II wojnie światowej możliwość utworzenia giełdy papierów wartościowych zaistniał dopiero po przełomie politycznym 1989 r. 12 kwietnia 1991r. została powołana Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. – od samego początku budowana według najnowocześniejszych standardów światowych.
    W ciągu 6 lat swojego działania giełda Warszawska zdobyła uznanie na arenie międzynarodowej, co znalazło wyraz między innymi w przyjęciu GPW do Międzynarodowej Federacji Giełd Papierów wartościowych – FIBV – jako jedynej z pośród giełd Europy Środkowej i Wschodniej. Przede wszystkim jednak GPW zdobyła zaufanie krajowych inwestorów czego dowodem jest otwarcie w Polsce
1000000 rachunków inwestycyjnych.
BIBLIOGRAFIA
1.    Z. Kajak „ Jak racjonalnie grać na giełdzie papierów wartościowych”
2.    T. Orłowski  „ Nowy leksykon ekonomiczny”
3.    J. Śliwa  „ Zarządzanie finansami przedsiębiorstwa”
   
      



Dane autora:




wiedza.diaboli.pl / Rynek kapitałowy

190 IP banned